η πλωτή γέφυρα του Αγ. Αχίλλειου [the floating bridge of St.Achilleios island]

Follow me on Facebook • Google+ • Bloglovin'

πλωτή γέφυρα Αγίου Αχίλλειου • Πρέσπες 

Κάθε γέφυρα έχει τη δική της ξεχωριστή ιστορία, που ξεκινά μ'ένα όνειρο• να συνδέσει ότι χωρίζεται• να κοινωνήσει δυο κομμάτια γης σε απόσταση. Σ' αυτή την απομακρυσμένη περιοχή των ελληνικών συνόρων, όπου εκτείνονται τα νερά των δύο λιμνών της Πρέσπας, βρίσκεται το μικρό νησάκι του Αγ. Αχίλλειου. 

Μέχρι το 2001 οι λίγοι κάτοικοι του, κι ανάμεσά τους μικροί μαθητές, χρησιμοποιούσαν βάρκες τουλάχιστον δυο φορές τη μέρα, για να περνούν απέναντι, στη στεριά. Τον χειμώνα αναγκάζονταν να διασχίζουν την παγωμένη λίμνη με το πόδια, αψηφώντας τους κινδύνους. Ώσπου μια μέρα μια μικρή μαθήτρια του νησιού έγραψε ένα γράμμα και η ευχή της για μια γέφυρα εισακούστηκε. Μετά από λίγο καιρό, φτιάχτηκε η πλωτή γέφυρα του Αγ. Αχίλλειου, μήκους 650μ. με σεβασμό στον προστατευόμενο Εθνικό Δρυμό των Πρεσπών. Και από τότε, κάτοικοι και τουρίστες απоλαμβάνουν το μοναδικό τοπίο και τα σπάνια είδη πουλιών που ζουν εκεί, διασχίζοντάς την.

Firstly published at the blog Find a way by jwp

η πιο ορεινή πλαζ λέγεται "Κούλα" [Koula, the northern plage in Greece]

Θυμάμαι την πρώτη φορά που ήρθα στις Πρέσπες. Ήμουν 10 χρονών και το μόνο που υπήρχε στην πλαζ Κούλα ήταν λευκή άμμος και ο μπλε υδροφόρος ορίζοντας της Μεγάλης Πρέσπας, και φυσικά η ομώνυμη ταβέρνα-πλαζ "Κούλα", που λειτουργεί μέχρι σήμερα και τους εξυπηρετεί όλους - ντόπιους, ταξιδιώτες και κατασκηνωτές. 

Η πλαζ βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Λαιμού - Βροντερού λίγο πριν το φράγμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν πάντοτε εκεί. Σχηματίστηκε σταδιακά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα από τον χείμαρρο Κούλα, που περνά από τα χωριά του Αγ. Γερμανού και του Λαιμού. Όταν υπερχείλιζε, τα ορμητικά νερά του μετέφεραν χώματα και άμμο και δημιουργούσαν προσχώσεις σ' αυτή την περιοχή. Έτσι, χώρισε την ενιαία λίμνη σε Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα και η ακτή που δημιουργήθηκε στην πλευρά της Μεγάλης Πρέσπας πήρε το όνομά του.

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Σήμερα, το ερημωμένο τοπίο έχει αλλάξει. Οι παρεμβάσεις στην περιοχή είναι ελάχιστες, επειδή είναι προστατευόμενη. Έτσι, έχουν αναπτυχθεί παντού δέντρα, αγριόχορτα, αγριολούλουδα και καλαμιές. Το πράσινο και το μπλε κυριαρχούν, καθώς τα χωρίζει μια λευκή αμμώδη γραμμή.

Τα νερά της λίμνης στο σημείο αυτό είναι καθαρά και η ακτή ομαλή, χωρίς βαλτώδη σημεία. Έτσι, οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν μπάνιο τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού. Μπορούν ακόμη να κατασκηνώσουν στο ομώνυμο κάμπινγκ με τροχόσπιτα και σκηνές. Στη δεκαετία του '80 και του '90 αποτελούσε δημοφιλή προορισμό για κάθε ξένο και εγχώριο φυσιολάτρη.

Εκτός από την εξαίσια ντόπια κουζίνα, το μπάνιο και την περιήγηση, μπορεί κανείς να  συναντήσει και πληθυσμούς σπάνιων πουλιών και ζώων, που ζουν στην περιοχή και τους αρέσει να φωλιάζουν κοντά στην περιοχή του φράγματος: αργυροπελεκάνοι, ροδοπελεκάνοι, ερωδιοί, κορμοράνοι, πελαργοί κ.τ.λ. Η περιοχή κατακλύζεται κάθε χρόνο από οπαδούς του bird watching, αλλά και από φανατικούς φωτογράφους.

Και το καλό είναι ότι σ' αυτήν την περιοχή όλα είναι κοντά. Το νησάκι του Αγ. Αχίλλειου είναι 2 χλμ. μακριά. Περίπου 4 χλμ. είναι η απόσταση μέχρι τα χωριά Ψαράδες (δυτικά) και Αγ. Γερμανό (ανατολικά), ενώ η Φλώρινα και η Καστοριά απέχουν περίπου 45 χλμ. και 50 χλμ., αντίστοιχα.

Ό,τι και να επιλέξεις να κάνεις σ' αυτήν την περιοχή, ένα πράγμα είναι σίγουρο, θα αισθανθείς την γαλήνη και την πληρότητα που φέρνει η επαφή με την ανέγγιχτη φύση. Η ζωή κυλά εδώ όπως τα νερά της λίμνης... ήρεμη, απλή και αφτιασίδιωτη!

Καλό απόγευμα J !!!