14 Αυγούστου 2013

Ταξιδεύοντας στην Σκύρο


Γενικά είμαι της άποψης ότι αν μπορείς να πας διακοπές, να μην πας στο ίδιο μέρος πάνω από μια φορά. Έχει τόσα πολλά μέρη για να δεις, που θα χρειαζόσουν πολλές ζωές για να τα επισκεφτείς όλα. 





Η εξαίρεση αυτού του κανόνα - καθώς κανόνας χωρίς εξαιρέσεις δεν γίνεται -, είναι κάποια μέρη που σου αφήνουν τόσο θετικές εντυπώσεις, ώστε όταν φεύγεις το μόνο που σκέφτεσαι είναι τι θα κάνεις την επόμενη φορά που θα' ρθεις. Ανάμεσα σ' αυτά τα μέρη συγκαταλέγεται - για μένα - και η Σκύρος.





Τι θα σ' εντυπωσιάσει στη Σκύρο:

  Η πανέμορφη, αγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική των σπιτιών και των κτιρίων της. Κι ακόμη περισσότερο, η αξιοθαύμαστη πειθαρχία των κατοίκων της στην αρχιτεκτονική αυτή. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ταξιτζή, που μας εξυπηρέτησε, λιγοστά σπίτια ξεφεύγουν της λογικής αυτής κι αυτά είναι χτισμένα προ εικοσαετίας.



 Το "χωριό" ή "χώρα" της Σκύρου είναι πανέμορφη και γραφικότατη με στενά καλντερίμια, καμάρες και τα λευκά σπίτια να "κρέμονται" με πείσμα απ' τον βράχο του Λυκομήδη, αγναντεύοντας τις ανατολικές παραλίες του νησιού, ενώ στην κορυφή δεσπόζει το επιβλητικό καστρομοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. 



 Μια βόλτα στα πλακόστρωτα δρομάκια της σε φέρνει αντιμέτωπο με την μακραίωνη ιστορία του νησιού - γεμάτη αγώνες, πολέμους και πειρατές - και μετά σε προσγειώνει ομαλά στην ηρεμία του σήμερα: στ' ασβεστωμένα σπίτια και τις αυλές, στις βουκαμβίλιες, τις τριανταφυλλιές και τους ιβίσκους, στα πολύχρωμα παραθυρόφυλλα και τις παραδοσιακές πόρτες, στα παραδοσιακά καφενεδάκια και τις ταβέρνες, αλλά και στα σύγχρονα, minimal και lounge αισθητικής, cafe - bar στην κεντρική πλατεία και σε άλλα σημεία του νησιού.  



 Οι παραλίες της που καθεμιά έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τη δική της μοναδική ομορφιά και ιστορία: Μόλος - Μαγαζιά, Ληνώ, Ασπούς, Αχίλι, Ρένες, Κολυμπάδα, Καλαμίτσα, Λινάρια, Αχερούνες, Πεύκος, Αγ. Φωκάς, Άλυκο, Πετρίτσα, Ατσίτσα, Όρμος Καλογρίας, Κυρα-Παναγιά, Αγαλίπα, Αγ. Πέτρος, Θεοτόκος, Παλαμάρι, Καραφλού, Γυρίσματα, Πουριά. 





Το ιδανικό είναι να τις επισκεφτείς όλες και να κολυμπήσεις σε όλες. 


 Από τις πιο ξεχωριστές, αν και εντελώς ιδιαίτερη και απόκοσμη - δεν θα βρεις χρυσή αμμουδιά, beach bar ή κάποιου άλλου είδους οργάνωση -, είναι τα Πουριά. Οι βράχοι και οι λαξεμένες πέτρες, ότι απέμεινε από το αρχαίο λατομείο, τα ξωκκλήσια μέσα σε ασβεστωμένους βράχους, αλλά και η θέα της χώρας της Σκύρου δημιουργούν ένα μοναδικό τοπίο. Μετά είναι το Πεύκο και η Κυρά Παναγιά και η Ληνώ και ο Θεοτόκος και όλες οι άλλες... δύσκολο να πεις πια είναι η πιο όμορφη. 



 Η πανάρχαια και αδιάκοπη ιστορία του νησιού που φτάνει ως τη νεολιθική εποχή, τα μουσεία, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα άλλα αξιοθέατα του νησιού. Ο Θησέας, ο Αχιλλέας, ο βασιλιάς Λυκομήδης, ο Νεοπτολεμαίος, όλοι πέρασαν απ' τη Σκύρο, αφήνοντας το μυθολογικό τους αποτύπωμα



 Αξίζει να επισκεφτείς: 


Agnadema in Skyros
photo by Agnee eviaziget.hu, on flickr

  • το αρχαίο λατομείο πωρόλιθου και τα εκκλησάκια του Αγ. Νικολάου, της Αγ. Παρασκευής και του Αγ. Ερμολάου, αλλά και τον αναπαλαιωμένο ανεμόμυλο στα Πουριά, 
  • την πλατεία Ελευθερίας ή Μπρουκ στη Χώρα με το άγαλμα της "Αιώνιας Ποίησης" προς τιμή του Άγγλου ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ, που πέθανε στο νησί κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, και τον τύμβο του στις Τρεις Μπούκες, 
  • Και βέβαια αν τύχει να την επισκεφτείς την περίοδο του Τριωδίου, τα καρναβάλια στην Σκύρο περιλαμβάνουν πολλά ξεχωριστά δρώμενα και εκδηλώσεις, τους "γέρους" και τις "κορέλες", την "τράτα", κ.α. 


 Η Σκύρος φημίζεται κυρίως για την ξυλογλυπτική της, αλλά και για άλλες λαϊκές τέχνες, όπως την αγγειοπλαστική, την υφαντική και το κέντημα. Είναι ακόμη γνωστή για τα σκυριανά αλογάκια, αυτόχθονη και σπάνια φυλή αλόγων, που αποτελεί πλέον προστατευόμενο είδος.



  Η σκυριανή παραγωγή περιλαμβάνει γαλακτοκομικά προϊόντα (κεφαλογραβιέρα από το πιθάρι με θυμάρι, ξυνοτύρι, "μοζήθρα"), μελισσοκόμικα προϊόντα, φάβα, κ.α. Ενώ, στη σκυριανή γαστρονομική παράδοση και κουζίνα συναντάμε μεγάλη ποικιλία πιάτων και εδεσμάτων: αστακομακαρονάδα με μάραθο, αγαλιποτσεφτέδες (από θαλάσσιες ανεμώνες), πετνές με μακαρούνια, κατσικάκι στο φούρνο, τερόπτες, τεροπιτάρια, λοδόπιτες, κοτόπιτες, γαλατόπιτες, ξηροτήγανα, τάφτιτσα, κ.α.

Agnadema in Skyros
photo by Agnee eviaziget.hu, on flickr


Στη Σκύρο μπορείς να πας με καράβι από την Κύμη και αεροπορικώς από Αθήνα ή Θεσσαλονίκη. Αν δεν είσαι τύπος της "οδικής" περιπέτειας, για να πας μέχρι την Εύβοια και την Κύμη και να περάσεις απέναντι, τα αεροπορικά εισιτήρια συνήθως έ
χουν οικονομικές τιμές τόσο από Αθήνα, όσο από Θεσσαλονίκη, ειδικά αν κλείσεις νωρίς ή για περίοδο χαμηλής τουριστικής κίνησης, και η πτήση διαρκεί 35-40 λεπτά.



Βιβλία για τη  Σκύρο:
  • "Σκύρος. Διατροφή & Παράδοση", Όλγα Ζαχαράκη, Εκδ. Κίνητρο, 2009. 
  • "Σκύρος ανεμόεσσα. Το νησί στη λογοτεχνία", Κερασιά Κάραλη, Φρίντα Σφυρίδη, Εκδ. Γαβριηλίδης, 2006.
  • "Σκύρος. Αρμονίες", Πασχάλης Στραντζούρης, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Εκδ. Οίτυλο, 2003
  • "Η Καρύστια και η Σκύρος μέσα στο χρόνο", Ευάγγελος Γλυκός, Εκδ. Τυποθήτω, 1998.
  • "Rupert Brooke, Ένας Άγγλος ποιητής στην Σκύρο", Εκδ. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Σκύρου, 1998.
  • "Σκύρος. Χρωματίζω και μαθαίνω την ελληνική λαϊκή τέχνη", Ανδρέας Ανατολίτης, Εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2006.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...